W 1677 r. Kingo został mianowany biskupem Fionii. Oskarżony przez rząd o kompilację nowej książki z hymnami, zredagował hymnał zatytułowany Kingo (Kingos Psalmebog, 1699), który zawiera 85 jego własnych kompozycji i który jest nadal używany w różnych częściach Danii i Norwegii. Duńska ludność wiejska używała jego hymnów w okresie pietystów i racjonalistów, przyczyniając się do ich przetrwania. Podobnie na Wyspach Owczych, gdzie jego hymny śpiewano w XX wieku i często do dość skomplikowanych melodii ludowych.
Kingo należy do jednego z najważniejszych poetów duńskich XVII wieku. Jego hymny wywodziły się z silnego i starotestamentowego gniewu i wyrzeczenia się świata, które przeczą chrześcijańskiej łagodności i pewności siebie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kopenhaskiego Kategoria:Duńscy poeci Kategoria:Duńscy biskupi katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1634 Kategoria:Zmarli w 1703