Architektura Neoromański, orientowany, ceglany kościół na planie prostokąta (z transeptem) stoi w centrum wsi, na skarpie (od strony drogi mur oporowy). Do prezbiterium od północy przylega zakrystia, a od południa dobudowana później kaplica. Elewacje zewnętrzne są zdobione detalem ceramicznym, m.in. dwupoziomowym fryzem i gzymsem podokapowym. Trzykondygnacyjna wieża przykryta jest dachem namiotowym. Portal główny umieszczony jest w przyziemiu i zamknięty pełnym łukiem. Ściany poszczególnych kondygnacji rozdziela fryz arkadowy.
Wyposażenie Stropy nawy oraz transeptu jest drewniany, belkowy. Wnętrze prezbiterium jest półkoliste z wnękami, pomiędzy którymi znajdują się lizeny zdobione półkolumienkami o kostkowych głowicach, podtrzymujące łuki arkad sklepienia w formie czaszy. Wyposażenie pochodzi z początku XX wieku.