i później Carriglaith 180px|thumb|left|Zdjęcie z Carriglaith;rada Diany Beresford-Kroeger: „Zastosuj cnotę prostoty” W końcu lat 70. XX wieku Diana Beresford-Kroeger zdecydowała się realizować własne programy badawcze i podejmować inne formy działalności naukowej, literackiej i społecznej poza strukturami akademickimi. Wspólnie z mężem, Christianem H. Kroegerem (wytrwałym współpracownikiem w kolejnych dziesięcioleciach), rozpoczęła tworzenie własnego ogrodu doświadczalnego na opuszczonym przez rolników polu o powierzchni 160 akrów, leżącym pod Merrickville k. Ottawy. Miejsce nazwała „Carriglaith”, co w języku gaelickim oznacza „szary kamień”. Małżonkowie wybudowali skromny dom i rozpoczęli poszukiwania roślin do prywatnego arboretum oraz do uprawy i badań ponad 6000 gatunków roślin potencjalnie leczniczych. Zgromadzili w arboretum ponad 100 gatunków drzew, zarówno rdzennych jak pochodzących z odległych rejonów świata (m.in. skrajnie zagrożonych), takich jak wiąz amerykański (Ulmus americana L.), tulipanowiec (Liriodendron L.), parczelina trójlistkowa (Ptelea trifoliata L.), lipa amerykańska (Tilia americana L., Tilia glabra Vent.), magnolia drzewiasta (Magnolia acuminata L.) i różne północnoamerykańskie drzewa wytwarzające orzechy, np.