Akcje sadzenia drzew są podejmowane w różnych krajach, zarówno w miastach, jak w przestrzeniach pozamiejskich (przeciwdziałanie wylesianiu). Jednym z ich celów jest zagwarantowanie zdrowia mieszkańców terenów zurbanizowanych, w tym dobrostanu subiekywnego. Działania są intensywnie prowadzone np. w wielkich aglomeracjach Dalekiego Wschodu, czyli tam, gdzie w czasach historycznych powstały i rozwinęły się metody terapii Shinrin-yoku (kąpiele leśne). W Europie XX w. zależność zdrowia ludzi od kontaktów z naturą jest opisywana z użyciem pojęcia „biofilia”, wprowadzonego do psychofizjologii przez Ericha Fromma (1973) i stosowanego w socjobiologii przez Edwarda O. Wilsona (1984). Współcześnie badania wpływu lasów na zdrowie człowieka są kontynuowane przez specjalistów reprezentujących różne dyscypliny nauki, stosujących nowoczesne techniki pomiarowe. Diana Beresford-Kroeger utrzymuje z nimi kontakty naukowe. Uczestniczyła m.in. w przygotowaniach do druku międzynarodowego podręcznika terapii leśnej (International Handbook of Forest Therapy, 2019) – zbioru opracowań ponad 50 autorów, którego redaktorami są: Dieter Kotte (Hamburg), Qing Li (Tokio), Won Sop Shin (Cheongju) i Andreas Michalsen (Berlin).