Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości władze II Rzeczypospolitej upaństwowiły gimnazjum 1 listopada 1923. Szkole nadano patronat Henryka Sienkiewicza. W połowie lat 20. Państwowe Gimnazjum Koedukacyjne im. Henryka Sienkiewicza było prowadzona w typie humanistycznym. W 1926 w gimnazjum prowadzono osiem klas w 8 oddziałach, w których uczyło się 191 uczniów płci męskiej i 117 płci żeńskiej.
W latach 20. szkoła funkcjonowała w najmowanych pomieszczeniach klasztoru ojców bernardynów w Zbarażu (parter i piętro w lewym skrzydle), opiekujących się zakładem.
Zarządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Wojciecha Świętosławskiego z 23 lutego 1937 „Państwowe Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Zbarażu” zostało przekształcone w „Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Zbarażu” (państwową szkołę średnią ogólnokształcącą, złożoną z czteroletniego gimnazjum i dwuletniego liceum), a po wejściu w życie tzw. reformy jędrzejewiczowskiej szkoła miała charakter koedukacyjny, a wydział liceum ogólnokształcącego był prowadzony w typie humanistycznym.