Lata międzywojenne mały|Grób Karola Wierczaka na cmentarzu Bródnowskim Po powrocie do kraju został redaktorem naczelnym „Zorzy” i współpracownikiem „Gazety Porannej Warszawskiej”. Od 1920 roku działał w Wydziale Propagandy Armii Ochotniczej. Angażował się nieustannie w działalność Polskiej Macierzy Szkolnej, wszedł w skład jej Zarządu Głównego. W 1922 roku został po raz pierwszy posłem z list Związku Ludowo-Narodowego. W wyniku II Wszechpolskiego Zjazdu Związku Ludowo-Narodowego został mianowany Sekretarzem Generalnym partii. Przez następne 13 lat, aż do roku 1935 był posłem i członkiem prezydium zarządu Klubu Narodowego. Po utworzeniu Stronnictwa Narodowego, od października 1928 roku, był jego Sekretarzem Generalnym oraz wchodził do Komitetu Politycznego. W 1935 roku został, obok Tadeusza Bieleckiego i Stanisława Jasiukowicza, jednym z trzech wiceprezesów Stronnictwa. Odpowiadał wtedy za sprawy samorządowe. W ramach SN, a wcześniej ZLN często wizytował struktury terenowe partii oraz występował w terenie jako prelegent na zebraniach i wiecach. W 1937 pełnił krótko obowiązki prezesa partii. Po rozwiązaniu Ligi Narodowej został członkiem powołanej w jej miejsce tajnej organizacji narodowej „Straż”.