Ponownie zdobył srebrny medal na halowych mistrzostwach Europy w 1978 w Mediolanie, ulegając tylko Władimirowi Jaszczence ze Związku Radzieckiego, a przed Wolfgangiem Killingiem z Republiki Federalnej Niemiec. Wynik Beilschmidta – 2,29 m – był lepszy o centymetr od dotychczasowego nieoficjalnego halowego rekordu Europy (Jaszczenko ustanowił nieoficjalny halowy rekord świata skokiem na wysokość 2,35 m). Na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze Beilschmidt wywalczył brązowy medal, za reprezentantami Związku Radzieckiego Jaszczenką i Aleksandrem Grigorjewem.

Zdobył srebrny medal na uniwersjadzie w 1979 w Meksyku. Zajął 2. miejsce w finale pucharu Europy w 1979 w Turynie oraz 4. miejsce w pucharze świata w 1979 w Montrealu.

Beilschmidt był mistrzem NRD w skoku wzwyż w latach 1974–1979 i 1981 oraz wicemistrzem w 1973. W hali był mistrzem w latach 1973–1978 oraz brązowym medalistą w 1981. thumb|left|Beilschmidt w 2018 Czterokrotnie poprawiał rekord NRD w skoku wzwyż doprowadzając go do wyniku 2,31 m, uzyskanego 13 sierpnia 1977 w Helsinkach.

Jest wieloletnim przewodniczącym Związku Sportowego Turyngii.

Przypisy

Kategoria:Wschodnioniemieccy skoczkowie wzwyż Kategoria:Wschodnioniemieccy olimpijczycy (Montreal 1976) Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1979 Kategoria:Ludzie urodzeni w Jenie Kategoria:Urodzeni w 1953