Ze względu na lokalizację zakładów w Zagłębiu Dąbrowskim, gdzie parametry rudy i węgla były niewystarczające i trzeba było surowce importować zza bliskiej granicy, co z uwagi na wspomniane cła negatywnie wpływało na koszty produkcji, Gamper postanowił ruszyć dalej na wschód. Przyjął obywatelstwo rosyjskie, przeniósł się z rodziną do Moskwy, gdzie w drugiej połowie 1896 r. został przyjęty do stanu kupieckiego. W 1896 r. nabył działkę w Kramatorsku w guberni charkowskiej. Wiosną 1897 r. ukończono budowę głównych warsztatów zakładu, który Gamper wydzielił do odrębnej spółki. Łączna wartość jego majątku osiągnęła 6,5 miliona rubli.

Oprócz działalności na własny rachunek, zarządzał również majątkami i kopalniami księcia Hohenlohe, był prezesem rady nadzorczej walcowni „Milowice”, a także dyrektorem zarządu towarzystwa akcyjnego Augusta Repphana w Warszawie. lewo|mały|Budynek dyrekcji fabryki kotłów współcześnie W 1897 r. fabrykę sosnowiecką przekształcono w spółkę pod nazwą Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper”, którego Gamper był głównym udziałowcem, prezesem i dyrektorem zarządu. Jej akcjonariuszami oprócz właścicieli zostali A. Borsig Maschinenbau AG z Berlina oraz łódzcy przemysłowcy – Karol Scheibler i Alfred Biedermann.