Cold data (pol. zimne dane) – pojęcie w naukach związanych z przetwarzaniem informacji (obecnie szczególnie komputerowych). Za „zimne dane” uznaje się dane do których rzadko potrzebny jest dostęp. Niektóre definicje podają, że są to dane do których dostęp był ostatnio w ciągu więcej lub równe 31 dni temu. Według IBM dane kwalifikujące się do przeniesienia na taśmy, to takie do których ostatni dostęp był ponad 90 dni temu.

Aby zarządzać danymi stosuje się pojęcie Hierarchicznego Zarządzania Magazynem (Hierarchical Storage Management). Najbardziej „gorące dane” (w opozycji do „zimnych danych”, najczęściej używanych) umieszcza się na dyskach SSD. Potem gdy dane się „ochładzają” (są coraz rzadziej używane) na tradycyjnych talerzowych dyskach twardych. Następnie dyskach optycznych, a najbardziej „schłodzone” na taśmach magnetycznych. Oczywiście pojęcie jest dość umowne, bo często oprócz używania „gorących danych” z nośników o krótkim czasie dostępu, wykonuje się ich kopie np. na taśmach, gdyż nośniki SSD mają krótszy termin retencji danych, a często używane ulegają uszkodzeniu.