Operacja Elmira () – desant szybowcowy dokonany przez ciężkie elementy amerykańskiej 82 Dywizji Powietrznodesantowej wieczorem 6 czerwca 1944 r. w czasie lądowania w Normandii podczas II wojny światowej. Była operacją uzupełniającą dla wcześniejszego desantu szybowcowego 82-ej pod kryptonimem operacja Detroit.
Plany i cele operacji Do przeprowadzenia operacji Elmira przeznaczono 176 transportowców Douglas C-47 służących jako holowniki szybowcowe, 36 szybowców Waco CG-4 i 140 szybowców Horsa, podzielonych na jeden rzut 26 maszyn i trzy rzuty po 50 zespołów holowników i szybowców. Jeden dodatkowy C-47, który wrócił do bazy wcześniej tego samego dnia, nie zrzucając swojego ładunku spadochroniarzy, towarzyszył ostatniemu lotowi tej operacji. Planowaną strefą lądowania szybowców była Strefa Lądowania W, położona 3 km na południowy wschód od Sainte-Mère-Église, ale tego samego ranka na północ od miasta uruchomiono także Strefę Zrzutu O.