Podczas wieczornicy kończącej zjazd, Anna Tomaszewicz-Dobrska uczciła Rajchmanową toastem: „za zdrowie niestrudzonej pracowniczki Zjazdu, która właściwego nazwiska ujawnić nie pozwala...”, który przyjęto entuzjastycznie.

Wraz z Anielą Szycówną planowały utworzenie Instytutu Pedagogicznego w Warszawie: przygotowały program i zbierały środki finansowe na jego otwarcie. Rajchmanowa założyła wydawnictwo imienia Elizy Orzeszkowej „Kobiety w życiu społecznym”. W ramach serii opublikowano: Ideały ruchu kobiecego Teodory Męczkowskiej, Matkę Szycówny oraz Ruch kobiecy w Polsce Cecylii Walewskiej.

W 1909 wyemigrowała z rodziną do Paryża. Tam należała do polskiej sekcji stowarzyszenia Salon International, założonej w 1908 przez Marię Szeligę. Wraz z Szeligą pracowała przy organizacji Congrès Permanent du Féminisme International dotyczącego emancypacji i praw kobiet. Szeliga objęła rolę przewodniczącej, a Rajchmanowa – w roli sekretarki – wygłaszała sprawozdania dotyczące działalności społecznej i naukowej Polek żyjących w trzech zaborach podczas comiesięcznych zebrań. Angażowała się także w prace Uniwersytetu Ludowego: referowała sprawy polskie oraz organizowała wyjazdy do fabryk, czy zakładów społecznych.