Po odzyskaniu niepodległości, w czasie wojny polsko-bolszewickiej był członkiem Komitetu Obrony Państwa. Był członkiem Rady Naczelnej i Zarządu Głównego Związku Ludowo-Narodowego oraz przewodniczącym tegoż na województwo kieleckie. Od 1920 redaktor naczelny „Ojczyzny” we Lwowie. W 1922 uzyskał mandat z list Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej w okręgu wyborczym nr 42 (Kraków). Pracował w komisjach: administracyjnej, odbudowy kraju, prawniczej oraz w rolnej. W latach 1924-26 zajmował się dziennikarstwem w Toruniu. W 1927 zamieszkał w Pelplinie, gdzie był redaktorem „Gońca Pomorskiego”, „Dziennika Starogardzkiego” i „Pielgrzyma”. Był członkiem Zarządu Syndykatu Dziennikarzy Polskich. Udzielał się jako referent oświatowy w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół” i w Towarzystwie Śpiewaczym św. Cecylii na Kociewiu. Angażował się w działalność Stronnictwa Narodowego na Pomorzu, gdzie był członkiem zarządu okręgowego. W 1930 zdobył mandat z listy nr 4 w okręgu wyborczym nr 29 (Tczew). Po wybuchu II wojny światowej zagrożony aresztowaniem przez Niemców, 2 września opuścił Pelplin i po nieudanych próbach przedostania się do Warszawy, wyjechał do województwa lubelskiego, gdzie był pełnomocnikiem Rady Głównej Opiekuńczej na powiat chełmski.