Karttunen odpadł w eliminacjach biegu na 60 metrów i półfinale biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1975 w Katowicach.
Na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu odpadł w ćwierćfinale biegu na 400 metrów oraz zajął 8. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów. Na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze odpadł w eliminacjach biegu na 400 metrów.
Karttunen był mistrzem Finlandii w biegu na 100 metrów w 1968, 1969 i 1979, w biegu na 200 metrów w latach 1966–1970, 1973, 1974 i 1977 oraz w biegu na 400 metrów w 1975, 1976 i 1978. Był również halowym mistrzem swego kraju w biegu na 60 metrów w 1978 i w biegu na 400 metrów w 1973 i 1974.
Poprawił rekord Finlandii w biegu na 100 metrów wynikiem 10,4 s, uzyskanym 13 czerwca 1970 w Budapeszcie. Trzykrotnie poprawiał rekord Finlandii w biegu na 200 metrów do czasu 20,4 s osiągniętego 28 lipca 1973 w Paimio, trzykrotnie w sztafecie 4 × 100 metrów do czasu 40,0 s (18 września 1970 w Pradze) i czterokrotnie w sztafecie 4 × 400 metrów do rezultatu 3:01,12 (10 września 1972 w Monachium).