W grobie Zofii Strzałkowskiej została pochowana Augusta Strzałkowska, żona dzierżawcy dóbr (1863-1923).
Upamiętnienie Według wspomnienia dr. Anny Wyczółkowskiej życie Zofii Strzałkowskiej było hymnem na cześć kobiety. Pod koniec 1924 w westybulu gmachu Zakładów Naukowych odsłonięto plakietę – tablicę pamiątkową upamiętniającą jej osobę. W latach II Rzeczypospolitej szkoła funkcjonowała jako „Zakłady Naukowe żeńskie z prawem publiczności im. Zofii Strzałkowskiej”, natomiast od 1938 jako „Prywatne Gimnazjum Żeńskie im. Zofii Strzałkowskiej we Lwowie”. 24 listopada 1934 uroczyście ustanowiono ulicę Zofii Strzałkowskiej w Warszawie, powstałej w wyniku przemianowania ul. Czereśniowej.
Pisarstwo Z życia (1881, powieść poetycka) Obraz dramatyczny z czasów Konfederacji Barskiej (1882, dramat) Z doli wygnańców (1895, poemat) O wychowaniu dzieci (w: Sprawozdanie Dyrekcyi Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego Zofii Strzałkowskiej we Lwowie za rok szkolny 1909/10; przekład eseju Michela Montaigne'a z 1906) Szlachcianka (szkic powieściowy) Z prądów nowszej dramaturgii (rozprawa)