Lepidothamnus – rodzaj roślin z rodziny zastrzalinowatych (Podocarpaceae). Obejmuje we florze współczesnej trzy gatunki, z których jeden (L. fonkii) jest endemitem południowego Chile i południowej Argentyny, a dwa pozostałe (L. laxifolius i L. intermedius) – Nowej Zelandii (oba gatunki występują na wszystkich trzech największych wyspach: Północnej, Południowej i Stewart). Rośliny te rosną w świeżych i bagiennych siedliskach od nisko położonych nizin po różne zbiorowiska roślinności subalpejskiej (najwyżej bo na wysokości ok. 1200 m n.p.m. notowany jest L. laxifolius, pozostałe dwa sięgają do ok. 900 m n.p.m.).
Znaczenie użytkowe tych roślin jest ograniczone. L. laxifolius bywa sadzony w celu ochrony przed erozją.
Na czerwonej liście gatunków zagrożonych publikowanej przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) wszyscy przedstawiciele tego rodzaju uznani są za gatunki najmniejszej troski.