Pismo wychodziło w gazetowym formacie A3 (42,0 x 29,7 cm), arkusze były zszywane, numer liczył 16 stron. Charakteryzowało się dość wysokim poziomem edytorskim. Początkowo druk był czarno-biały, jedynie pierwsza i ostatnia strona posiadały barwne (zielone) elementy (głównie tytuły), jednak w numerze 27-28 (listopad-grudzień 1992) na tych stronach pojawiły się już kolorowe fotografie, a od następnego numeru 29 (styczeń 1993) cały „okładkowy” arkusz był drukowany w kolorze na papierze kredowym. Pismo miało ambicję ogarnięcia wszystkich rejonów polskich Karpat, jednak w praktyce skupiało się na centralnej części Karpat Zachodnich, głównie na Podtatrzu (Orawa, Podhale, Spisz) i Tatrach. Doraźnie pojawiały się też teksty poświęcone słowackiej stronie Tatr, a nawet terenom poza naszymi obecnymi granicami (Zaolzie, Karpaty Wschodnie). Czasopismo prezentowało różnorodne artykuły o tematyce kulturalnej, historycznej, przyrodniczej i społecznej, wiele miejsca poświęcając biografiom ludzi zasłużonych dla regionu. Publikowało bogatą kronikę, odnotowującą bieżące wydarzenia w regionie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hale i Dziedziny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.