Sieradzki Park Etnograficzny – skansen wsi sieradzkiej zlokalizowany we wschodniej częściKultura Łódź, Sieradzki Park Etnograficzny Sieradza, przy ul. Grodzkiej, u stóp Wzgórza Zamkowego. Stanowi oddział Muzeum Okręgowego w Sieradzu.
Historia Zamysł stworzenia skansenu w Sieradzu powstał w latach 60. XX wieku z inicjatywy dyrektora Muzeum Regionalnego w Sieradzu, Zofii NeymanowejMuzeum Regionalne w Sieradzu, Sieradzki Park Etnograficzny, która w 1972 przygotowała w tym zakresie pierwszą koncepcję, współpracując z Anną Korytowską. Park powołano decyzją Powiatowej Rady Narodowej w Sieradzu nr 91/516/73 z 26 stycznia 1973. Jako siedzibę wskazano łęgi nadwarciańskie. Prace budowlane rozpoczęto w 1975Sieradzki Park Etnograficzny, tablica informacyjna in situ.
Pierwszym zrekonstruowanym obiektem był dom tkacza z ul Długiej w Zgierzu (początkowo zaplecze dla robotników budowlanych), a kolejnym zagroda Szczepana Muchy (1908-1982), rzeźbiarza ludowego ze wsi Szale wraz z kolekcją prac artysty z lat 1972–1983 wewnątrz. Prace przy budowie skansenu przerwał kryzys gospodarczy. Do idei powrócono w 1986 potwierdzając umiejscowienie placówki.