Spadochroniarze byli łatwymi celami podczas opadania, a szeregowiec John Steele okazał się jednym z niewielu, który nie został trafiony przez nieprzyjacielskich żołnierzy. Jego spadochron zaczepił się na jednym z pinakli wieży kościelnej, pozostawiając go wiszącego z boku kościoła. Ranny spadochroniarz wisiał tam bezwładnie przez dwie godziny, udając, że nie żyje, zanim Niemcy wzięli go do niewoli. Uciekł cztery dni później i dołączył do swojej dywizji, gdy 3. batalion 505 Pułku Piechoty Spadochronowej zdobył Sainte-Mère-Église, zabijając jedenastu Niemców i biorąc do niewoli kolejnych trzydziestu. Steele został odznaczony Brązową Gwiazdą za męstwo i Purpurowym Sercem za zranienie w walce.
Lata powojenne Steele odszedł z wojska w 1949. Przez całe życie odwiedzał francuskie miasto, w którym stoczył najważniejszą walkę swojego życia i został honorowym obywatelem Sainte-Mère-Église. Zmarł na raka gardła 16 maja 1969 we Fayetteville w Karolinie Północnej.