Stanisław Bałazy (ur. 8 stycznia 1937 w Tarnówce) – polski biolog, profesor doktor habilitowany nauk leśnych.
Życiorys
Urodził się 8 stycznia 1937 w Tarnówce (obecnie Ukraina). Jest absolwentem Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu w 1959 roku. Doktoryzował się w 1965 w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu, habilitacja w 1972, tytuł profesora w 1990. Od 1980 profesor Zakładu Biologii Rolnej i Leśnej PAN w Poznaniu (od 2009 Instytut Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN). Profesor w swojej pracy badawczej zajmował się: ochroną lasu, entomologią leśną, grzybowymi chorobami stawonogów, ekologicznymi funkcjami zadrzewień w krajobrazie rolniczym, grzybami entomopatogenicznymi w lądowych ekosystemach Polski, Rumunii, Niemiec i Francji (taksonomia i filogeneza Entomophthoromycotina i Clavicipitales). Opisał jeden rodzaj i ponad trzydzieści gatunków grzybów entomopatogennych. Jest honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Mykologicznego. W latach 1992-2004 był członkiem Rady Naukowej Wielkopolskiego Parku Narodowego. Dorobek naukowy liczący 3 książki, 240 publikacji, trzech wypromowanych doktorów nauk. W latach 1992-2004 był członkiem Państwowej Rady Ochrony Przyrody.