W Radomiu od 5 października 1888 roku przewodził miejscowemu cerkiewnemu komitetowi opiekuńczemu, zaś od 21 stycznia 1890 roku również funkcjonującemu przy nim komitetowi zajmującemu się budową dziecięcego przytułku. Jego służba została doceniona 30 sierpnia 1894 roku awansem do rangi tajnego radcy (III ranga cywilna). Z działalności państwowej zrezygnował 19 października następnego roku, tłumacząc to problemami zdrowotnymi. Zezwolono mu na posługiwanie się otrzymaną rangą i przyporządkowanym jej mundurem.
Michaił Majlewski spędzał emeryturę w Sankt Petersburgu, gdzie mieszkał pod adresami: 7, 7 mieszkania 24, 18, 38. Żył jeszcze 1 stycznia 1917 roku. Jego dalsze losy są nieznane.
Odznaczenia Michaił Aleksandrowicz był kawalerem następujących orderów: Ordery rosyjskie Order Świętego Stanisława: III klasa – 26 sierpnia 1856 roku, II klasa – 30 sierpnia 1860 roku, I klasa – 5 kwietnia 1887 roku. Order Świętej Anny: III klasa – 30 sierpnia 1857 roku, II klasa – 15 września 1869 roku, I klasa – 1 kwietnia 1890 roku. Order Świętego Włodzimierza: IV klasa – 1877 rok, III klasa – 1878 rok.
Medale Medal Pamiątkowy Wojny Krymskiej w Latach 1853–56 – 26 sierpnia 1856 roku.
Dodatkowo Majlewski otrzymał 19 lutego 1855 roku oficjalne wyrazy wdzięczności od Aleksandra II w związku z objęciem tronu po Mikołaju I.