śmierć, przymusowe opuszczenie miejsc pracy (Gorski, Besser, Andrzejowski) lub emigracja botaników (Józef Warszewicz); przedstawiciele w zaborze rosyjskim: Jakub Waga (Flora polska (1847)), Tytus Chałubiński (podręczniki), Szymon Pisulewski (podręczniki), Wojciech Jastrzębowski (działał w Szkole Rolniczej w Marymoncie); przedstawiciele polscy w zaborze pruskim (tylko florystyka): Wojciech Maksymilian Adamski, Brunon Józef Szafarkiewicz, zastępowani stopniowo przez niemieckich: Georg Ritschl; przedstawiciele w zaborze austriackim (Kraków): Ignacy Rafał Czerwiakowski (praca w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, podręczniki akademickie, utworzenie pracowni botanicznej, która była zawiązkiem pierwszej szkoły botanicznej – przedstawiciele: Feliks Berdau (florysta), Antoni Rehman (briolog, fitogeograf Polski, Krymu i południowej Afryki), Emil Godlewski (fizjolog roślin), Aleksander Ślendziński (florysta)), Józef Warszewicz (inspektor Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego (dzięki niemu poziom Ogrodu był bardzo wysoki – ok. 10 000 roślin (ok.