Trzy eskadry Albacore’ów i jedna eskadra Swordfishów wystartowały jako pierwsze, a Fulmary podążyły za nimi po dwudziestu minutach, podczas gdy Hurricane’y pozostały na lotniskowcach jako osłona.

Atak Kirkenes HMS „Victorious” wysłał dwie grupy samolotów, składające się z dwunastu Albacore’ów z 827 Dywizjonu, ośmiu z 828 Dywizjonu i dziewięciu Fulmarów z 809 Dywizjonu. Załogi 827 Dywizjonu miały atakować statki w rejonie Kirkenes i Langfjorden, podczas gdy osiem maszyn z 828 Dywizjonu skoncentrowało się na Holmengraafjord i kotwicowisku na wschód od wyspy Reinøya. Samoloty leciały w stronę słońca na niskiej wysokości, poniżej zasięgu wykrywania radaru, ale przeleciały nad niemieckim statkiem szpitalnym, tracąc wszelką nadzieję na atak z zaskoczenia. Maszyny wzniosły się na wysokość 914 m ponad nadbrzeżnymi górami, gdzie zostały zaatakowane ogniem przeciwlotniczym. Brytyjskie załogi wystrzeliły flary w barwach używanych przez Luftwaffe jako fortel, ale nie odniosło to skutku i ogień z ziemi wzmógł się, a potem nagle ustał. Na niebie pojawiło się trzynaście myśliwców Messerschmitt Bf 109 i Bf 110, eskortujących dziewięć bombowców nurkujących Junkers Ju 87 powracających z akcji bojowej nad terytorium sowieckim.