Jako uzasadnienie władze podały działalność wywrotową, negatywne stanowisko wobec pracodawców, obronę klasy robotniczej i działalność na szkodę Francji. Powstał komitet wsparcia Tomasza Olszańskiego, należeli do niego m.in. Jean Lurçat, André Lurçat, Georges Friedmann, André Malraux, Paul Signac, Paul Nizan, Henri Barbusse i Eugène DabitThomas Olszanski, militant syndicaliste dans Polonia, des Polonais en France de 1830 à nos jours, Cité nationale de l'immigration, 2010. . Wyrok nie uległ kasacji i Olszańskiego w 1934 wydalono z Francji. Osiedlił się w ZSRR, w 1945 powrócił do Polski. W 1944 złożył wniosek o wystąpieniu z Francuskiej Partii Komunistycznej, wstąpił wówczas do Polskiej Partii Robotniczej, następni należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1957 spisał swoje wspomnienia "Życie tułacze"Un militant syndical franco-polonais "La vie errante de Thomas Olszanski" traduit et commenté par Mylène Mihout, Presses universitaires de Lille, 1993. , zmarł 9 lipca 1959. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kw. II-B-28, rząd 4, grób 16)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.
Przypisy