Od 17 lipca do 16 września 1939 jako dowódca 56 pułku lotnictwa myśliwskiego 1 Brygady Lotnictwa Myśliwskiego 1 Grupy Armijnej brał udział w bitwie nad Chałchin-Goł. Wykonał wówczas 60 lotów bojowych, w walkach powietrznych strącił osobiście 6 japońskich myśliwców i 2 bombowce. Dowodzony przez niego pułk wykonał wszystkie zadania bojowe i zniszczył łącznie 80 samolotów wroga. Walczył w wojnie z Finlandią 1939-1940 jako dowódca pułku lotnictwa myśliwskiego. W 1940 skończył kursy przy Akademii Sztabu Generalnego i został dowódcą 42 Brygady Lotnictwa Myśliwskiego, a w sierpniu 1940 dowódcą 3 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Leningradzkim Okręgu Wojskowym.
Od 22 czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, od 19 lipca 1941 jako dowódca 7 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego Obrony Przeciwlotniczej Kraju w Leningradzie, broniąc miasta przed zmasowanymi niemieckimi nalotami i wspierając wojska lądowe. We wrześniu 1941 został dowódcą 5 Mieszanej Dywizji Lotniczej, od lutego do lipca 1942 był zastępcą dowódcy Sił Powietrznych 54 Armii Frontu Leningradzkiego, później dowodził 287 Dywizją Lotnictwa Myśliwskiego kolejno na Froncie Briańskim, Południowo-Wschodnim, Stalingradzkim, Południowym i Północno-Kaukaskim. Brał udział w bitwie pod Stalingradem, operacji rostowskiej, północno-kaukaskiej i krasnodarskiej.