Ściany sal, z wyjątkiem pomieszczenia południowego traktu frontowego, zdobione są profilowanymi gzymsami wieńczącymi poniżej faset. W części pomieszczeń pierwszego piętra zachowały się nieeksponowane malowidła ścienne, odkryte podczas badań w 1980. Pomiędzy pomieszczeniami traktu frontowego znajdują się drzwi dwuskrzydłowe z listwą przymykową w kształcie półkolumny, z profilowanymi ramami i szpaletami. Na trzecim piętrze, w przejściu pomiędzy spocznikiem schodów a salami, zachowały się klasycystyczne, dwuskrzydłowe drzwi, ozdobione kanelowaniem, we wtórnym obramieniu z nadświetlem.

Kamienica ma czteropiętrową, dwutraktową oficynę tylną o rzucie prostokąta z dwoma ryzalitami od wschodu i zachodu, z dwukondygnacyjnym podpiwniczeniem, nakrytą dwuspadowym dachem. Elewacja frontowa jest czteropiętrowa, symetryczna, tynkowana, z wysokim cokołem z terrabony, z gzymsami kordonowymi nad parterem i pierwszym piętrem, zwieńczona gzymsem koronującym. W osi środkowej ma półkolisty ryzalit klatki schodowej, nakryty stożkowym dachem. Brama wejściowa jest dwuskrzydłowa, metalowa, przeszklona, z metalową kratą o dekoracyjnych, geometrycznych motywach. Elewacja tylna jest analogiczna, z prostokątnym ryzalitem od południa, nakrytym dachem pulpitowym, bezstylowa, z balkonami w osi północnej drugiego i trzeciego piętra.