Po załadowaniu 4500 ton surowców do produkcji wojennej w Belém, 24 grudnia „Paderewski” wyruszył w drogę powrotną, tym razem samotnie, gdyż w niewyjaśnionych okolicznościach w porcie doszło do uszkodzenia śruby i jednostka mogła poruszać się z prędkością jedynie 3-4 węzłów, co wykluczyło jej udział w konwoju. Statek kierował się do Port-of-Spain w Trynidadzie, odległym o około 1000 mil morskich, gdzie można było wymienić śrubę w doku. 30 grudnia 1942 roku nieeskortowany statek został zatopiony 20 mil na wschód od Trynidadu przez niemiecki okręt podwodny U-214 typu VIID, przeprowadzający na Karaibach swój czwarty patrol. Na pokładzie statku znajdowało się w tym rejsie 41 osób, w tym czterech artylerzystów brytyjskich i jeden marynarz ze statku SS „Śląsk”. Po 3:30 rano wachta dostrzegła torpedę na powierzchni, która przepłynęła przed dziobem, lecz bezpośrednio po tym w statek trafiła druga torpeda, która ugodziła polską jednostkę z prawej burty w maszynownię. Zginęła obsada maszynowni – III mechanik oraz dwóch palaczy.