Po ukończeniu dwuletniego kursu w grudniu 1929 r., Ritchie służył ze swoim pułkiem, dopóki nie został wysłany do Indii i nie został zastępcą szefa sztabu w Dowództwie Północnym w Indiach, które to stanowisko zajmował od 2 kwietnia 1933 r. do 1 kwietnia 1937 r. Tam awansował, po raz pierwszy od prawie szesnastu lat, na brevet majora 1 lipca 1933 r., a oficjalnie na majora 2 czerwca 1934 r., i na brevet podpułkownika 1 stycznia 1936 r. 4 grudnia 1936 r. Ritchie poślubił Catherine Taylor, córkę Jamesa A. Minnesa z Kingston w kanadyjskim Ontario. Para miała dwoje dzieci; Arnotta Dugalda Neila oraz Isobel Anne. 3 stycznia 1938 r. Ritchie przeniósł się z Pułku Black Watch, w którym służył już od ponad dwudziestu trzech lat, do Królewskiego Pułku Lancaster i został oficjalnie awansowany na podpułkownika. W tym samym dniu został dowódcą 2. batalionu King's Own i przejął dowodzenie batalionem w Palestynie, a następnie zaangażował się w obowiązki zapewnienia bezpieczeństwa wewnętrznego podczas powstania arabskiegoSmart, op. cit., s. 272. Wspierany przez cały ten trudny okres przez swojego adiutanta, kpt. Richarda Andersona, dowodził batalionem do sierpnia 1939 r., na krótko przed wybuchem II wojny światowej. Za swoje usługi w Palestynie Ritchie został wspomniany w dyspozycjach. Po przekazaniu batalionu płk.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Neil Ritchie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.