Felicja Florentyna Śliwicka z domu Pichor (ur. około 1872 w Krakowie, zm. 1 maja 1929 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa, od 1923 żona Józefa Śliwickiego.

Życiorys Od jesieni 1888 do sezonu 1890/91 występowała w teatrze w Łodzi. W następnych latach grała w warszawskich teatrach ogródkowych (Belle Vue, Wodewil) oraz w Sankt-Petersburgu (w zespołach teatralnych Łucjana Kościeleckiego i Kazimierza Kamińskiego). Od 9 stycznia 1897 do 1924 należała do zespołu Warszawskich Teatrów Rządowych, głównie w Teatrze Rozmaitości. W lipcu 1925 wystąpiła gościnnie we Francji dla tamtejszej Polonii, w czerwcu 1926 w Białymstoku. Przeszła na emeryturę 1 września 1926. Po raz ostatni pojawiła się na scenie Teatru Narodowego 12 kwietnia 1927 jako księżna Delfina w Farysie Stanisława Miłaszewskiego. Posiadała tytuł członka zasłużonego ZASP.

W swoim repertuarze posiadała również role: Pani Dobrójskiej w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry Fruzi w Damach i huzarach Aleksandra Fredry Justysi w Mężu i żonie Aleksandra Fredry Szwaczki w Ich czworgu Gabrieli Zapolskiej Michasiowej w Pannie Maliczewskiej Gabrieli Zapolskiej Reny w Kobiecie bez skazy Gabrieli Zapolskiej Zuzi w Oj młody, młody!