drukowano tam Myśl Państwową. W tym okresie Celestyna Orlikowska posługiwała się pseudonimami Majstrowa i Szefowa. W związku z rosnącym wpływem Konwentu Organizacji Niepodległościowych i zagrożeniem dekonspiracją otrzymała rozkaz zorganizowania drugiej drukarni. Do realizacji tego pomysłu nie doszło i powróciła do kolportażu prasy z ramienia Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. 16 maja 1943 r. została aresztowana i osadzona w obozie Ravensbrück jako Hilda Kühlen. W obozie prowadziła tajne zajęcia z biologii oraz należała do tajnej drużyny starszych harcerek „Mury”. Po zakończeniu wojny znalazła się w Tczewie, gdzie uczyła w Państwowym Liceum Gospodarstwa Wiejskiego, a następnie została skierowana od 1 stycznia 1950 r. do Liceum Agrotechnicznego w Karolewie koło Kętrzyna. 1 września 1950 r. została przeniesiona do Giżycka, lecz w 1952 r., jako przedwojenny nauczyciel, została odsunięta od pracy w szkole. Została zatrudniona w Bibliotece Akademii Medycznej w Gdańsku, gdzie pracowała do przejścia na emeryturę w 1956 r., po czym przeprowadziła się do Warszawy i zamieszkała w Domu Wysłużonego Pracownika Służby Zdrowia. Nadal uczestniczyła w życiu harcerskim drużyny „Murów”, brała udział w zlotach ZHP w 1970 r. i 1972 r. Pracowała nad książką o kobietach, które przed I wojną światową ukończyły studia wyższe.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Celestyna Orlikowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.