Kilka pobliskich wiosek zostało zdobytych (chociaż Brytyjczyków wyparto z Éterville), a Niemców sprowokowano do kontrataków. 9 Dywizja Pancerna SS, wycofana z linii w celu utworzenia rezerwy operacyjnej, została sprowadzona z powrotem, aby powstrzymać atak. W wyniku tego posunięcia Niemcy byli narażeni na ostrzał alianckiej artylerii okrętowej i naziemnej oraz ataki z powietrza, które spowodowały poważne straty i pozbawiły niemiecką obronę możliwości przeprowadzenia kontrofensywy. Walki pancerne nadal odbywały się na dystansie mniejszym niż 900 m, przy których 150 mm pancerz czołgów Mk IV Churchill był niewystarczający, aby oprzeć się pociskom kumulacyjnym lub niemieckim działom przeciwpancernym 75 mm i 88 mm. Brytyjskie działa czołgowe 75 mm o przeciętnej prędkości wylotowej nie mogły przebić przedniego pancerza Pantery lub Tygrysa z żadnego kierunku.