Po II wojnie światowej nazwana została ulicą Kurkową, co nawiązywało do mieszczańskiego bractwa kurkowego, jednej z działających tu w przeszłości organizacji strzeleckich.
Z ulicą Kurkową związana jest m.in. przeszłość Edith Stein, gdyż znajdował się tu skład drzewny prowadzony przez jej rodziców i będący źródłem utrzymania całej rodziny. To do kamienicy przy Kurkowej 12, nieopodal tego składu drzewnego, wprowadziła się rodzina Edith, kiedy ta była jeszcze dzieckiem
Podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 roku kamienice wzdłuż tej ulicy w znacznej części zostały poważnie uszkodzone lub zniszczone. Całkowicie zburzone zostały domy na początkowym odcinku południowym, pomiędzy dzisiejszą ulicą Cybulskiego a Dubois (w związku z czym odcinek ten został w 1956 roku włączony do dzisiejszego placu Maksa Borna, wtedy nazywanego placem Dąbrowszczaków), a także budynki na posesjach nr 30, 38, 44 i 55 do 59. Te z kamienic, które nadawały się do remontu, zostały krótko po wojnie naprawione i zasiedlone, ale w następnych dziesięcioleciach ich stan techniczny (podobnie jak stan techniczny brukowanej jezdni) ulegał degradacji. Dlatego ulica Kurkowa stała się z czasem atrakcyjnym planem filmowym dla reżyserów kręcących filmy wojenne lub takie, które pokazują wydarzenia, mające miejsce krótko po zakończeniu II wojny światowej.