Dla przykładu na listę „dziesięciu najlepszych strzelanin” trafiły kolejno: Commando, Defender, River Raid, Green Beret, Ghosts’n Goblins, Super Zaxxon, Maggotmania (klon gry Centipede), TapperTapper, gra o barmanie podającym piwo, została przez autorów zaliczona do „strzelanin” z powodu charakterystycznego stylu rozgrywki („strzelanie” kuflami w stronę klientów)., Gyruss i Star Wars: Rebel Assault.
W książce wyróżniono następujące gatunki gier: strzelaniny, gry platformowe, gry labiryntowe, bijatyki, gry sportowe, wyścigi samochodowe, symulatory pojazdów, gry przygodowe, gry fabularne, gry wojenne, gry ekonomiczne oraz trójwymiarowe strzelaniny (do tej ostatniej kategorii wliczono strzelanki pierwszo- oraz trzecioosobowe).
Prace nad książką trwały ponad trzy i pół roku. Według Piotra Gawrysiaka, autorem większości treści był Piotr Mańkowski. Gawrysiak, zaproszony do współpracy dopiero pod koniec prac nad książką, był autorem jedynie rozdziału o symulatorach. Aleksy Uchański po latach twierdził, że pracę nad książką wspomina źle i nie jest zadowolony z napisanych przez siebie fragmentów.