Berlin, Heidelberg 1991.
Istotne założenia 1. Podstawowe parametry, które należy wziąć pod uwagę wyznaczając kąt Ernsta to:
a. czas relaksacji podłużnej danego spinu;
b. czyli czas rejestracji swobodnego zaniku indukcji (FID, ang. Free Induction Delay);
c. – czas potrzebny na osiągnięcie równowagi przed kolejnym impulsem (tzw. delay – opóźnienie między-impulsowe).
Sekwencja powtarzana jest wiele razy, a następnie obliczana zostaje spójna suma lub średnia wszystkich zarejestrowanych sygnałów FID. Jeżeli czas relaksacji podłużnej danego spinu jest krótki w porównaniu z sumą i spiny (lub układ spinów jądrowych) są (jest) całkowicie zrelaksowane (zrelaksowany) lub są (jest) w stanie bliskiego stopnia pełnej relaksacji. Wtedy kąt wychylenia 90° da maksymalną intensywność sygnału (lub stosunek S/N) na liczbę uśrednionych sygnałów FID. W przypadku krótszych odstępów między impulsami wzbudzenia, w porównaniu z czasem częściowa relaksacja podłużna, aż do następnego impulsu wzbudzenia, prowadzi do utraty sygnału w kolejnym sygnale FID. W wyniku tego dochodzi do przesycenia sygnału, który jest przyczyną zmniejszenia jego intensywnościA. Ejchart, A. Gryff-Keller; NMR w cieczach. Zarys teorii i metodologii; Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej;