Dąbrowskiego; na początku stycznia 1919 wyjechał do Francji i tam został przemianowany na 4 Pułk Strzelców Polskich; po powrocie do kraju pn. 46 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych, a od 1921 5 Pułk Strzelców Podhalańskich 5 Pułk Strzelców Polskich – sformowany w grudniu 1918 w Santa Maria Capua Vetere jako I batalion 2 Pułku Strzelców Polskich im. T. Kościuszki; w styczniu 1919 przybył do kraju i stał się kadrą 5 Pułku Strzelców Polskich; został rozlokowany w Hrubieszowie; we wrześniu 1919 przemianowany na 47 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych, a 10 października 1921 otrzymał ostateczną nazwę 6 Pułk Strzelców Podhalańskich 6 Pułk Strzelców Polskich – późniejszy 48 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych 1 Pułk Artylerii Ciężkiej
II Korpus Armii Hallera podporządkowano także polskie formacje wojskowe w Rosji: 4 Dywizję Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego działającą na Kubaniu; późniejsza 10 Dywizja Piechoty 13 pułk strzelców polskich – późniejszy 28 Pułk Strzelców Kaniowskich 14 Pułk Strzelców Polskich – późniejszy 29 Pułk Strzelców Kaniowskich 15 Pułk Strzelców Polskich – późniejszy 31 Pułk Strzelców Kaniowskich oraz 49 Huculski Pułk Strzelców 1 Pułk Ułanów 6 Pułk Ułanów 5 Dywizję Strzelców Polskich, zwaną też Dywizją Syberyjską, płk.