Uderzenie każdego z oddziałów miało nastąpić jednocześnie – 8 stycznia o godzinie 8 rano. Niedostateczna organizacja oraz brak łączności między poszczególnymi grupami powstańców spowodowała jednak, że oddział czarnkowski rozpoczął natarcie o godzinę za wcześnie, nie czekając na żołnierzy z Rogoźna. Ich uderzenie zostało odparte, powstańcy zaś na wiadomość, że ich rodzinny Czarnków jest zagrożony przez Niemców, wycofali się z pola walki, by bronić własnego miasta. W wyniku tych wydarzeń od zachodu Chodzież atakował już tylko oddział rogoziński.Ataki oddziałów wągrowieckiego i rogozińskiego były przez długi czas skutecznie odpierane przez Niemców, którzy jednak ponosili większe od powstańców straty. Część Polaków w wyniku niepowodzeń zrezygnowała z prowadzenia dalszej walki i rozeszła się do domów. Sukcesy odnosił jednak oddział obornicki, wzmocniony przez grupę 23 powstańców z Margonina pod dowództwem sierżanta Franciszka Kryzy – powstańcy zdołali przebić się od wschodu do Chodzieży i zaatakować od tyłu siły niemieckie broniące dworca.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa o Chodzież · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.