Roman Orłowski, właśc. Roman Grosser Hojzer (ur. 29 grudnia 1915 we wsi Bodziaczów na Wołyniu, zm. 17 grudnia 1986 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, dąbrowszczak, podpułkownik Milicji Obywatelskiej.
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie Mateusza (Moszko) i Ireny (Ity). Był członkiem Komunistycznej Partii Hiszpanii (od 1938), PPR (od 1945), PZPR (od 1948). Brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii, jako Orłow od 24 stycznia do 9 lutego 1939 był komisarzem politycznym XIII Brygady Międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego. Po internowaniu we Francji i pozbawieniu polskiego obywatelstwa, w 1941 wyjechał do ZSRR. Od przełomu 1942 i 1943 służył w Armii Czerwonej. W sierpniu 1944 został skierowany do Ludowego Wojska Polskiego, skąd już we wrześniu tego roku przeszedł do MODr Krzysztof Kaczmarski, Pogrom, którego nie byłoDodatek Historyczny IPN 6/2008 (13), 27 czerwca 2008. 12 września 1944 objął stanowisko kierownika Wydziału Personalnego KW MO w Rzeszowie, a 7 kwietnia 1945 został mianowany zastępcą komendanta KW MO w Rzeszowie ds. operacyjnych. Od 9 sierpnia 1945 pełnił obowiązki komendanta KW MO w Rzeszowie, od 1 lipca 1947 był komendantem KW MO w Rzeszowie. Od 7 kwietnia 1945 do 31 grudnia 1947 brał udział w walce z bandami i reakcyjnym podziemiem. 15 kwietnia 1948 został komendantem KW MO we Wrocławiu.