Później brał udział w operacji berlińskiej na lewym brzegu Odry, gdzie dowodzony przez niego dywizjon odparł 7 kontrataków wroga, niszcząc 17 czołgów i wiele siły żywej wroga. Po wojnie służył w Centralnej Grupie Wojsk, w 1947 ukończył wyższą oficerską szkołę artylerii i został naczelnikiem artylerii 367 gwardyjskiego pułku piechoty 115 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty w Kijowskim Okręgu Wojskowym, w 1957 został zwolniony do rezerwy w stopniu podpułkownika. W Tiemriuku na Alei Sławy ustawiono jego popiersie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 lutego 1945) Order Lenina (dwukrotnie, 27 lutego 1945 i 31 maja 1945) Order Czerwonego Sztandaru (30 grudnia 1956) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (21 sierpnia 1943) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie, 31 grudnia 1944 i 19 listopada 1951) Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty”
Bibliografia Biogram na stronie Герои страны (ros.) [dostęp 2019-12-07]