Oba te odgałęzienia do dzisiaj są bardzo wąskie.
Krótko po rozpoczęciu rozbiórki fortyfikacji miejskich Wrocławia, obszar Matthias Feld (wraz z biegnącą obok Kuhgasse) włączony został w 1808 roku w granice administracyjne miasta. Wg Antkowiaka u ówczesnych mieszkańców nazwa ich ulicy wywoływała złe, wiejskie skojarzenia, w związku z czym od 1824 spowodowali zmianę nazwy na Mehlgasse (tj. „Mączną”). To właśnie z lat 20. XIX wieku pochodzi najstarsza z zachowanych do dziś kamienic przy tej ulicy, nr 25–27 (na fotografii po prawej).
W 1892 roku przy ulicy Rydygiera nr 46–48, wg projektu K. Klimma i R. Plüddemanna, zbudowany został Szpital dla Służby, a w 1899 roku pod numerami 22–28, wg projektu J. Hauke, Szpital św. Jerzego. Po roku 1945 pierwszy z tych budynków stał się siedzibą komisariatu milicji, potem policji, natomiast drugi zachował swą funkcję jako państwowy Specjalistyczny Szpital , który w tej formule działał do 2004 roku. Następnie boromeuszki powołały tu Ośrodek (nazwa w latach 2008–2013: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Dorosłych ).