Za zwycięstwo Estończyk otrzymał od moskiewskiego przedsiębiorstwa „Spektrawto” bezprecedensową nagrodę w wysokości dziesięciu tysięcy rubli (oficjalna nagroda wynosiła trzydzieści rubli). Asmer w trakcie sezonu testował nowszą Estonię 25, jednak z uwagi na niedociągnięcia samochodu w mistrzostwach Formuły Mondial używał starej Estonii 21.10.

Skomercjalizowanie radzieckich wyścigów i ostateczne uwolnienie ich spod kontroli DOSAAF w 1991 roku spowodowało, że nastąpił koniec ogólnokrajowego systemu zaopatrywania klubów. W tej sytuacji wielu zawodników nie dysponowało sprzętem bądź był on przestarzały, a inni zapewniali sobie wsparcie sponsorów. Aleksandr Potiechin był sponsorowany przez Motul, a sponsorem Toivo Asmera był Camel. Asmer w mistrzostwach Formuły Mondial prowadził niespotykanego dotychczas w ZSRR Reynarda 903, jednak Estończyk z uwagi na wysoką awaryjność samochodu nie liczył się w walce o tytuł. Ten trafił w ręce Potiechina, który zwyciężył z niewielką przewagą nad Aleksandrem Miedwiedczenką.

Po rozpadzie ZSRR organizację Formuły 1600 kontynuowano do 2000 roku w Estonii (jako Estońska Formuła 4).

Mistrzowie Sezon Mistrz Zespół Samochód 1988 Toomas Napa DOSAAF Tallinn Estonia 21.10-Łada 1989 Wiktor Kozankow DOSAAF Moskwa Estonia 21.10-Łada 1990 Toivo Asmer DOSAAF Tallinn Estonia 21.10-Łada 1991 Aleksandr Potiechin DOSAAF Moskwa Estonia 21.10-Łada

Przypisy

!