Później ponownie został aresztowany i 3 marca 1942 trafił do więzienia w Sanoku. Był tam przetrzymywany do 22 sierpnia 1942Według relacji Michaliny Oczkowicz po ponownym aresztowaniu był osadzony w więzieniu w Sanoku od 4 marca do 10 września 1942, zob. . Działał w konspiracji.
Po wojnie jako emerytowany wojskowy zamieszkał w Sanoku. Zamieszkiwał przy ulicy Jasnej 3. Zmarł 24 kwietnia 1955 w Sanoku wskutek uszczerbku na zdrowiu, którego doznał w okresie uwięzienia podczas wojnyWedług relacji Michaliny Oczkowicz zmarł 23 kwietnia 1955, zob. . Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku.
Od 19 września 1925 był żonaty z wdową, Michaliną Neoral, z domu Dziuban (1897-1955, po raz pierwszy była zamężna z pochodzącym z późniejszej Czechosłowacji Władysławem Neoralem od 1918 do 1924, z którym miała córkę Miladę). Mieli dzieci: Stefana (zm. 1926), Helenę (zm. 1927), Zofię (1929-2009, po mężu Postawa), Barbarę (ur. 1932), Jana (1934-1997) i Marka.
Grobowiec Józefa Oczkowicza został wpisany przez Instytut Pamięci Narodowej do ewidencji grobów weteranów walk o Wolność i Niepodległość Polski.