dywizjonu 4. eskadry okrętów podwodnych w Breście, a jego dowódcą był nadal kpt. mar. R.F.J. Attane. 1 czerwca „Archimède” i „Bévéziers” wyszły z Brestu w konwoju 47-BF w eskorcie awiza , osiągając 5 czerwca Casablankę. Następnie „Archimède”, znów eskortowany przez „Élan”, opuścił Casablankę i po przebyciu 7 czerwca Cieśniny Gibraltarskiej, odtąd w eskorcie awiza „Annamite”, 11 czerwca dotarł do Tulonu, gdzie miał przejść remont. Z powodu wypowiedzenia wojny przez Włochy jednostka udała się jednak na patrol na Morze Tyrreńskie, osiągając 14 czerwca okolice Savony. 22 czerwca, w dniu zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami, okręt znajdował się w remoncie w Tulonie. We wrześniu 1940 jednostka została rozbrojona w Tulonie.

9 grudnia 1940 okręty podwodne „Archimède”, „Vestale”, „Sultane” i „Aréthuse” wypłynęły z Tulonu do Dakaru w eskorcie awiza , by via Oran dotrzeć 16 grudnia do Casablanki. W dniach 8-14 kwietnia 1941 „Archimède” – wraz z wieloma innymi francuskimi okrętami stacjonującymi w Dakarze – wziął udział w poszukiwaniach francuskiego parowca „Fort de France” (4279 BRT), który podczas rejsu z Martyniki do Dakaru został przechwycony przez brytyjski krążownik pomocniczy i po obsadzeniu załogą pryzową skierowany w kierunku Gibraltaru.