Była członkinią łódzkiego oddziału Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (PTL), pracowała nad przygotowaniem folklorystycznych konkursów: „Wielki Konkurs Folklorystyczny Ziemi Łódzkiej” (1967–1969) oraz „Konkurs Folkloru Robotniczej Łodzi” (1972–1973), tworzyła dokumentację muzyczną, gdzie zapisywała linie melodyczne wykonywanych utworów, a także zapisywała programy artystyczne występujących grup obrzędowo-tanecznych.

Pośmiertnie została uhonorowana Srebrną Odznaką „Za opiekę nad zabytkami” przez Ministra Kultury i Sztuki.

Działalność naukowa Po przedwczesnym odejściu na emeryturę poświęciła się pracy etnograficznej. Pomagała w badaniach swojemu mężowi J. P. Dekowskiemu, z racji wykształcenia muzycznego zajęła się dokumentacją pieśni ludowych (tekstów i zapisów nutowych). W latach 1954–1974 zebrała ponad 10 000 pieśni związanych z obrzędami dorocznymi i rodzinnymi (min. z sobótką, siemieńcem, chodzeniem z turoniem i weselem), pochodzących głównie z woj. łódzkiego, kieleckiego oraz z Sądecczyzny.