Elżbieta Zofia Władykowa (ur. 27 lutego 1937 w Łodzi, zm. 6 czerwca 2006 tamże) – polska etnograf, starszy kustosz Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, kierownik Działu Kultur Miejskich w Zespole Etnograficznym.

Życiorys Urodziła się w rodzinie inteligenckiej, była córką Kazimierza Kopczyńskiego i Zofii z Sulickich, miała starszego o 2 lata brata Janusza. W czasie wojny razem z rodzicami przebywała w rodowym majątku ziemskim matki we wsi Celigów w Rawskiem. Przeprowadzona w 1944 r. reforma rolna zmusiła ich do powrotu do Łodzi.

Szkołę podstawową ukończyła w 1951 r. W 1957 r. uzyskała maturę w XV Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi. W 1962 r. uzyskała tytuł magistra etnografii za pracę Rybołówstwo na jeziorze Łebskim, napisaną pod kierunkiem Kazimiery Zawistowicz-Adamskiej na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego. W 1977 r. ukończyła Podyplomowe Studium Muzeologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1962 r. wyszła za mąż za Zbigniewa Władykę (1935–2002) – znanego artystę plastyka i rzeźbiarza. Ich córka, Zofia Władyka-Łuczak, również jest rzeźbiarką oraz nauczycielem akademickim.

E. Władykowa została pochowana w Łodzi, na cmentarzu komunalnym przy ul. Smutnej.