Według Urszuli Augustyniak istniały dwa nurty tej koncepcji. Pierwszy, reprezentowany przez zaangażowanych katolików takich jak Piotr Skarga, Fabian Birkowski, Wojciech Dębołęcki, oceniał decyzje Boga jako działania przewidywalne, który zawsze zsyła zwycięstwo, jeżeli wojna toczy się w sprawiedliwej sprawie, a armia przestrzega niezbędnych rytuałów. Drugi natomiast był związany z nurtem ariańskim i ewangelicko-reformowanym, który traktował Boga jako zupełnie nieprzewidywalnego i nieodgadnionegoUrszula Augustyniak, W służbie hetmana i Rzeczypospolitej. Klientela wojskowa Krzysztofa Radziwiłła (1585-1640), Warszawa 2004, s. 128-133. Nawet jednak w tej drugiej grupie, na co zwraca uwagę Karol Łopatecki, szukano przychylności bożej, która miała przełożyć się na wynik wojny. Przykładem jest postawa Krzysztofa (II) Radziwiłła, który w artykułach wojskowych stworzył rozbudowane wyjaśnienie tego zjawiska skierowane do żołnierzyKarol Łopatecki, Religijność żołnierzy w świetle artykułów wojskowych – założenia metodologiczne, „Orientalia Christiana Cracoviensia” 6 (2014), s. 87-88.