Na szczęście dla komandosów, jego droga powrotna do Glomfjord biegła daleko od ich nowego obozu z widokiem na elektrownię.
Odpoczywając w kryjówce przez następny dzień, komandosi omówili plan ataku i wycofania się z tego obszaru. Opuścili obóz 17 września o godz. 20:00, aby rozpocząć atak. Podczas zbliżania się odkryli niewielki statek cumujący w fiordzie; obawiając się, że zostaną zauważeni, postanowili przełożyć akcję i wrócić do obozu. O świcie nie byli w stanie dotrzeć do swojej kryjówki; lecz nawet kiedy znajdowali się w odsłoniętym miejscu, nadal zdecydowali, że najlepiej będzie pozostać tam do zmroku. Ponownie dotarli do swojej kryjówki w nocy 18 września. W tym momencie jednak komandosom brakowało zapasów, a kpt. Black rozkazał, aby atak odbył się następnego wieczora, 19/20 września, bez względu na wszystko.
Komandosi zostali podzieleni na dwie grupy. Pierwsza składająca się z sierż. O’Briena, bomb. Chudleya i szer. Curtisa miała sabotować dwie wysokociśnieniowe rury wodociągowe o średnicy 2,1 m, prowadzące ze szczytu góry do elektrowni. Dotarłszy do swojego celu, podłożyli plastik w okrągłym wzorze, aby wybić w rurach otwór o długości 0,91 m.