W okresie od września 1929 do września 1930 roku słuchacz specjalistycznego kursu doskonalącego dowódców okrętów podwodnych Marynarki Wojennej Armii Czerwonej. Po ukończeniu kursu od października do grudnia 1930 roku miner okrętu podwodnego „Spartakowiec”, a następnie w okresie od grudnia 1930 do listopada 1931 roku pełnił służbę na okręcie podwodnym „Komunist”, będąc pomocnikiem dowódcy, a następnie do lutego 1932 roku dowódcą i jednocześnie komisarzem tego okrętu. Od lutego do października 1932 roku był słuchaczem kursu taktycznego w Wojskowej Akademii Morskiej im. Woroszyłowa, a po jego ukończeniu powrócił na stanowisko dowódcy okrętu podwodnego „Komunist”, którym dowodził do listopada 1933 roku. Od listopada 1933 do kwietnia 1935 roku był dowódcą okrętu podwodnego „Rewoljucjoner”, następnie do grudnia 1937 roku był dowódcą dywizjonu okrętów podwodnych Floty Czarnomorskiej. Potem od grudnia 1937 do kwietnia 1939 roku był szefem sztabu 1 Brygady Okrętów Podwodnych, a następnie od kwietnia 1939 do września 1940 roku dowódcą 3 Brygady Okrętów Podwodnych. We wrześniu 1940 roku został zastępcą szefa sztabu Floty Czarnomorskiej i stanowisko to pełnił do ataku Niemiec na ZSRR.