Radoslav Katičić (ur. 3 czerwca 1930 w Zagrzebiu, zm. 10 sierpnia 2019 w Wiedniu) – chorwacki językoznawca, indoeuropeista i historyk literatury. Zajmował się filologią grecką, komparatystyką indoeuropejską (zwłaszcza indyjską i starobałkańską), teorią językoznawstwa ogólnego, filologią słowiańską i chorwacką oraz językoznawstwem starobałkańskim.

Życiorys Studia w dziedzinie filologii klasycznej ukończył w 1954 r. na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Zagrzebskiego. Jego pierwsze prace naukowe poruszały tematy z zakresu filologii starogreckiej i studiów bizantyjskich.

W latach 1956–1957 przebywał na stypendium w Atenach. W 1958 r. został asystentem w Katedrze Komparatystyki Indoeuropejskiej na Uniwersytecie Zagrzebskim. Doktoryzował się w 1959 r. na podstawie rozprawy Pitanje jedinstva indoeuropske glagolske fleksije. W latach 1960–1961 był stypendystą Fundacji Humboldta w Tybindze, 1968–1969 w Bonn.

W 1961 r. został docentem indoeuropeistyki i językoznawstwa ogólnego na Uniwersytecie Zagrzebskim. Od 1966 r. profesor nadzwyczajny, od 1972 r. profesor zwyczajny. Od 1977 r. profesor zwyczajny slawistyki na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1998 r. przeszedł na emeryturę.