Felicja Bolesława Maria Sulimirska (ur. 19 listopada 1897 we Samborze, zm. 22 listopada 1918 we Lwowie) – polska uczestniczka obrony Lwowa z listopada 1918.

thumb|240px|Grób Felicji Sulimirskiej (u góry po prawej) Życiorys Urodziła się 19 listopada 1897 w Samborze za: . Była córką oficera Tadeusza Sulimirskiego i Bohdany z domu Kaczkowskiej oraz bratanicą Wita Sulimirskiego (także obrońca Lwowa). Ukończyła Gimnazjum Sióstr Nazaretanek we Lwowie.

U kresu I wojny światowej w listopadzie 1918 uczestniczyła w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Służyła pod komendą „Sokoła” – Macierzy jako kurierka, odbywając trasu przecinające linie frontu. W ostatnim dniu walk 21 listopada 1918 została postrzelona podczas przejścia – według różnych wersji przez Plac Akademicki lub przy ulicy Aleksandra Fredry 21 – kiedy przeprowadzała dwóch oficerów. Następnie, w trakcie transportu do miejsca udzielania pomocy została ponownie trafiona z broni palnej. Zmarła w szpitalu Politechniki nazajutrz, 22 listopada 1918, już po oswobodzeniu Lwowa. Została pochowana na Cmentarzu Obrońców Lwowa (kwatera I, miejsce 39).