Jože Toporišič (ur. 11 października 1926 w miejscowości Mostec, zm. 9 grudnia 2014 w Lublanie) – słoweński językoznawca, czołowy przedstawiciel słoweńskiej lingwistyki. Zajmował się fonetyką, fonologią, morfologią, słowotwórstwem, składnią, stylistyką oraz zagadnieniami z dziedziny ortografii i ortoepii. Wniósł wkład w zakresie dialektologii, historii języka literackiego i krytyki językowej.

Życiorys W latach 1947–1952 studiował filologię słoweńską i rosyjską na Uniwersytecie w Lublanie. W okresie 1954–1965 był lektorem języka słoweńskiego na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Zagrzebskiego. Przez rok przebywał na stypendium Fundacji Humboldta w Hamburgu, gdzie uczył się fonetyki eksperymentalnej. W 1963 r. obronił rozprawę doktorską pt. Nazorska in oblikovna struktura Finžgarjeve proze.

Był redaktorem naczelnym i odpowiedzialnym czasopisma „Jezik in slovstvo” (1966–1970). W latach 1967–1996 redagował czasopismo „Slavistična revija”. Tworzył tłumaczenia z języka serbsko-chorwackiego.