Bahrajn (, trb. Al-Bahrajn), oficjalnie Królestwo Bahrajnu (, trb. Mamlakat al-Bahrajn) – państwo wyspiarskie o ustroju monarchicznym, położone w Azji, w Zatoce Perskiej, na archipelagu między Katarem a wschodnim wybrzeżem Arabii Saudyjskiej. W 1971 roku uzyskał niepodległość. Od lat 30. XX wieku wydobywa się tam ropę naftową, a uzyskane dochody inwestuje na miejscu. Od 2002 roku panujący Bahrajnem używa tytułu król (wcześniej posługiwał się tytułem emir).
Pochodzenie nazwy Po arabsku bahrajn () oznacza „dwa morza”. Nazwa może wskazywać na dwa źródła wody, słodką wodę źródlaną i słoną morską, lub też na części Zatoki Perskiej na północ i południe od wyspy.
Geografia
thumb|left|Bahrajn z kosmosu lewo|mały|Drzewo Życia w Bahrajnie – nieodłącznym elementem krajobrazu są pustynie i sucholubna roślinność Państwo Bahrajnu zajmuje wyspę Al-Bahrajn i kilkanaście mniejszych przybrzeżnych wysp i wysepek. Bahrajn jest krajem wybitnie nizinnym, pokrytym pustyniami i miejscami słonymi bagnami. Najwyższy punkt: Dżabal ad-Duchan 122 m n.p.m., a linia brzegowa liczy 161 km. Państwo to leży w strefie klimatu zwrotnikowego suchego, cechującym się typowymi warunkami pustynnymi. Bardzo uboga szata roślinna (zasobna jedynie pod względem gatunkowym) i zwierzęca.